Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

Βελούδινη επανάσταση

Να σου το πω κι αλλιώς;
Ζήτω η επανάσταση του καναπέ!

Το συγκεκριμένο ποστ θα το είχαμε αποφύγει ταλαίπωρε μου αναγνώστη, αν δεν είχε επισέλθει ο παράγοντας Beth με εκείνο το τελευταίο σχόλιο στην μιζέρια του ελληνικού πρωταθλήματος, για να μου ανοίξει την όρεξη να μιλήσω λίγο παραπάνω για την ουσία εκείνης της φαινομενικά ποδοσφαιρικής ανάρτησης.

Λοιπόν, αυτό που λέγαμε είναι ότι οι κακοί πολιτικοί, η κακιά τηλεόραση, το κακό ποδόσφαιρο και γενικότερα όλα τα δεινά που ταλανίζουν το έθνος έχουν μια κοινή ρίζα. Για όλα ευθυνόμαστε εμείς.

Μας αρέσει να μεμψιμοιρούμε καταγγέλλοντας τα κακώς κείμενα, κατηγορώντας μονίμως τους άλλους και ποτέ τον εαυτό μας. Για κάτσε ρε φιλαράκι, να τα συζητήσουμε τα πράγματα με βάση.. ποιο παράδειγμα θέλεις.. ας πούμε αυτό της πολιτικής.

Ωραία, σε αηδιάζουν οι πολιτικοί άρχοντες του τόπου. Όπως αντιλαμβάνεσαι δεν ξύπνησαν ένα πρωί και αποφάσισαν να πάνε να κατσικωθούν στις θέσεις τους. Εσύ τους ψήφισες. Και μια που το ‘φερε η κουβέντα, πριν πας στην κάλπη πόσο κούρασες το μυαλουδάκι σου μελετώντας κάποιες βασικές θέσεις ή ερευνώντας στοιχειωδώς το ποιόν αυτού που διεκδικεί την ψήφο σου; Πόσο είπες; Ααα, μάλλον καθόλου.

Δεν μου λες τώρα κάτι άλλο.. Όταν σε πλησίασε ο υποψήφιος της περιφέρειας σου και ζήτησε την ψήφο σου προσφέροντας ως αντάλλαγμα να σε βολέψει κάπου, είχες τα @@ να τον στείλεις στο διάολο; Αα ξέχασα, σε διακρίνει η ευγένεια πάνω απ’ όλα, και έτσι είπες να τον βοηθήσεις τον άνθρωπο γιατί σου φέρθηκε εντάξει!

Μήπως κατατάσσεις τον εαυτό σου στην κατηγορία εγώ-δεν-ασχολούμαι-γιατί-όλοι-ίδιοι-είναι; Λοιπόν εσύ είσαι ο πιο επικίνδυνος απ’ όλους! Γιατί όλα τα λαμόγια που λυμαίνονται την εξουσία, ‘ψηφοφόρους’ σαν κι εσένα ονειρεύονται.

Και να σου πω κι ένα τελευταίο για να μην σε κουράζω και σου σπάω και τα νεύρα;

Έχεις τη δύναμη να αλλάξεις τα πάντα. Δεν χρειάζονται υστερίες, δεν χρειάζονται εξεγέρσεις, δεν χρειάζεται να κατέβεις στους δρόμους, δεν χρειάζεται να χύνεις γάλα στα σκαλιά των υπουργείων, δεν χρειάζεται να κλείνεις τους δρόμους με τα τρακτέρ!

Δεν χρειάζεται καν να ενταχθείς σε κάποιο κόμμα ή σε κάποιο χώρο. Αυτό θέλουν οι ηγέτες. Τυφλούς, υπάκουους στρατιώτες. Ψήφισε σήμερα όποιον σου υπαγορεύει η συνείδηση σου, κι ας είναι μπλε, πράσινος, κόκκινος ή φούξια με μουσταρδί ρίγες! Αν αυτός σε προδώσει, τότε τιμώρησε τον με την επόμενη ψήφο σου. Έτσι θα τους κάνεις να καταλάβουν ότι μόνο αν προσφέρουν πραγματικά, θα έχουν την υποστήριξη σου.

Και σταμάτα να κοιτάς τι κάνει ο διπλανός. Ξεκίνα την αλλαγή απ’ τον εαυτό σου. Για όλα τα θέματα. Περιβάλλον, τηλεόραση, πολιτική, ποδόσφαιρο ακόμα και ..τάβλι! Τόσο απλό είναι το χρέος σου απέναντι στην κοινωνία..

8 comments:

manetarius είπε...

Δεν αφήνω σχόλιο... θα περιμένω να δω τι θα γρλαψουν οι άλλοι :ΡΡΡ
(θα μιλήσεις ποτέ σοβαρά σκουλίκι manetarius;;;)

seniorita είπε...

πόσο ωραία τα λες!
εγώ μάλλον κατατάσσομαι λιγάκι στους πιο επικίνδυνους...

wert01gf είπε...

Vendetta o teddyboy!

beth είπε...

loipoν
1. νιωθω siginimenh pou me aneferes
2. de 8a milisw oute kai gw
(akoma)
3. 8a eksorgistw ama arxisei to koino sou na leei "kala les nai etsi einai..." gt posotika an to deis oi misoi apo aytous 8a psifizoun nd oi pasok i 8a exoun psifisei kai de kserw ekneyrizomai.

alla 8a milisw! apeilw! abrio dld

Gio R είπε...

Εγω παντα πιστευα και πιστευω οτι η παγερη αδιαφορια ειναι η πιο σκληρη και αμειλικτη τιμωρια...απεναντι σε οποιον και οτι με ενοχλει.
Απλα γυρναω την πλατη κα παω παρακατω!
Αυτα απο μενα
;D

TeddyBoy είπε...

Σκουλικομανιτάρι μου!
Περίμενε εσύ κι άμα γρλάψουν, να μου γρλάψεις!!!
:P

Επικίνδυνη μου Seniorita!
Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!

Βερτ
Teddyboy should not be afraid of the government..
Government should be afraid of TeddyBoy!!!

Μπεθ
Νιώθω συγκινημένος που σε συγκίνησα!!
Μίλα, μίλα, μίλα!!!
(μόνο από σένα περιμένω)!

Gio
Συμφωνώ απολύτως για αυτό που λες περί αδιαφορίας ως τιμωρία, αρκεί βέβαια αυτό να μην συνεπάγεται γενικότερη αποχή και απάθεια!!

beth είπε...

είμαι ελεεινή ε?
έπρεπε να είχα απαντήσει εδώ και καιρό σ' αυτό.
Τι να πω όμως, νομίζω από κάθε σχετικό ποστ μου λέω αυτο που θελω να πω. ειμαι καργα απογοητευμενη απο όλους γυρω μου, απο όλους, την τηλεοραση, τους νεους, τους πολιτικούς, δυσκολευομαι να πιστεψω απλα σε κάτι. Η αληθεια ειναι πως σε κατι πιστεψα .. και αυτο με προδωσε.
Θεωρω λοιπον πως ειναι ενας φαυλος κυκλος. Μας καναν ετσι και για το λογο αυτο ΔΙΑΙΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ και θα μαστε ετσι.

και θα μου πεις
"μα δεν πρεπει να τα βλεπεις τοσο απαισιοδοξα"
και θα σου πω
"δικιο εχεις" και θα το ξανασκεφτω..

Ειμαι πραγματικα πελαγωμένη δε ξέρω αν πρέπει να κάνω κάτι αν φταίει το σύστημα αν φταίμε εμείς, και τελικά καταλήγω σε αυτό. ΣΤΗΝ ΒΕΛΟΥΔΙΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. και με θλίβει αυτο.
δεν εχω να πω τπτ αλλο, νομιζω εχεις καταλαβει. Ωραιο ποστ μπαι δε γουει

TeddyBoy είπε...

Βρε Μπεθ μου είναι μια φάση απ' τις πολλές που θα περάσεις..
Δεν είναι τόσο χάλια τα πράγματα..
Θα δεις και θα με θυμηθείς!
Σμάιλ :-)